Album INNER TOUR

Beste luisteraar, hartelijk welkom bij mijn Inner Tour! Hij is te koop in mijn webshop.

Op deze pagina deel ik graag meer achtergrondinformatie over het album, de nummers en hoe het tot stand is gekomen.

Ik ben tevens heel erg benieuwd wat je van de muziek vindt, dus laat gerust een reactie achter.

Waarom een Album maken?

Het idee om een eigen album te maken had ik al vrij lang, maar over de invulling ervan kon ik nooit een goed concreet beeld krijgen… Viool solo stukken? Kamermuziek? Arrangementen maken van allerlei stijlen muziek? Er was nooit iets waarvan de vonk helemaal oversloeg op mijn enthousiasme. Tótdat ik op een moment even zo ontzettend klaar was met de dingen die ik deed, dat ik wist dat er iets moest veranderen. Ik moest nu echt iets voor mezelf gaan doen. 

Wat ik deed was namelijk vooral het uitvoeren van muziek die al bestaat en waar vaak al een mening over heerst over hoe het moet. Vaak ben je dan toch meer een ambacht aan het uitoefenen dan dat je je echt een vrije kunstenaar kunt voelen. (Wat soms ook heerlijk is hoor!) Maar ik wilde ook juist creatief en vrij kunnen zijn! Ik had een enorme drang om los te komen van alle kaders en beperkingen en echt mijn eigen stem en pad te vinden. Daarom besloot ik, in september 2023, dat ik ook de muziek zelf wilde gaan schrijven. Dat elke noot van het album een afspiegeling zou worden van mijn binnenwereld. Dat ik gewoon precies zou maken wat ikzelf mooi vind, waar ik graag naar zou luisteren.

Het feit dat ik nog nooit iets had gecomponeerd weerhield mij er niet van om het te gaan proberen. Ik gaf mezelf toestemming om dit prioriteit te geven en er tijd voor vrij te maken. Dat was eng, maar ook heel erg bevrijdend! En ik was ook ontzettend verrast over mezelf, dat ik al na de eerste dag dat ik ervoor ging zitten, al best wat leuke dingen had verzonnen. Dat gaf me veel moed om door te gaan.

Hoe ik te werk ben gegaan

Toen mijn plan vorm begon te krijgen in mijn hoofd begon ik uit te zoeken hoe ik dit moest gaan aanpakken. Een computerprogramma kiezen waarmee je kan opnemen, en uitzoeken hoe het werkt. Ik koos voor Logic pro, omdat ik Garage Band al kende en Logic hier veel op lijkt. 

Het componeren, wat ik nog nooit eerder had gedaan, was ook een aftasten van verschillende vormen. Ik verzon achter de piano bijvoorbeeld een paar akkoorden, speelde die vervolgens met mijn viool in zodat ik het kon luisteren, en begon er vervolgens op te improviseren. Alles waarvan ik een ‘yes’ gevoel kreeg ging ik vervolgens opschrijven in een notenprogramma. Andere keren begon ik gewoon in het wilde weg te improviseren en luisterde ik het daarna terug. In eerste instantie speelde ik zelf ook de cello om te kunnen horen hoe iets ongeveer zou klinken samen. Al doende werd ik steeds handiger, eigenlijk was het telkens: wat hoor ik na deze noot in mijn hoofd? En dat schreef ik op. 

Het grappige is dat ik in het begin dacht dat ik alle toeters en bellen die ik kon vinden in huis (trommels, slagwerk, fluitjes) nodig zou gaan hebben, maar uiteindelijk heb ik alleen maar mijn ‘normale’ instrumenten (viool, altviool, viola d’amore, mandoline en mijn stem) gebruikt. Wat dat betreft zou je kunnen zeggen dat ik toch even op veilig en bekend terrein ben gebleven. Wie weet ga ik in een volgend album wat meer experimenteren.

Opnemen

Begin 2024 begon ik met de eerste opnames. Achteraf gezien waren dat allemaal proefopnames, omdat ik erachter kwam dat mijn interface en microfoon eigenlijk niet goed genoeg werkten. Rond de meivakantie in 2024 kocht ik een nieuwe interface en kon ik een betere microfoon lenen. Toen begon ik met de definitieve opnames. Allemaal in mijn studeerkamer thuis. Waar het relatief stil is, maar ik wel steeds rekening moest houden met wegrijdende auto’s, fluitende vogels, regen, spelende kinderen, grasmaaiers, klusjesmannen en ga zo maar door. Maar ik kon er redelijk goed omheen werken;-) Ook had ik inmiddels bedacht dat ik toch echt niet zelf de cello partijen moest gaan proberen te spelen, dus daar vroeg ik collega Willemijn Knödler voor. 

Pas na de zomer van 2024, toen ik het grootste deel van het album al af had bekroop mij het gevoel dat iets meer ‘laag’ in het geheel toch wel mooier zou zijn… Gelukkig wilde mijn geweldige collega Erik Olsman met zijn contrabas mij wel helpen. Ik heb toen bij 4 nummers nog een baspartij toegevoegd. 

Ik zal hieronder per nummer wat achtergrond info geven.

1: Playground

Dit nummer begon met het motiefje van de 1^e viool, de 8^ste noten in 5/8^ste maat. Ik wist dat ik daar iets mee wilde, maar het duurde echt een paar weken tot het me lukte om de akkoorden eronder te zetten. Toen ik eenmaal dat begin had, heb ik er telkens in stukjes aan gewerkt, veel in de trein waar ik ook een bepaalde levendige vibe van kreeg. Het fluit melodietje improviseerde ik erboven, eerst eigenlijk als zang partij, maar uiteindelijk vond ik fluiten beter werken. Het is voor mijzelf een echte mix geworden van traditionele Ierse muziek, waar ik erg van hou, en klassieke elementen. De titel Playground heb ik gegeven omdat ik het zo’n ongedwongen vrolijk liedje vond wat me deed denken aan een speeltuin waar je rustig fluitend rondloopt terwijl kinderen om je heen van glijbanen glijden, schommelen en rondrennen.

2: The calling waters

Dit nummer ontstond door wat geëxperimenteer op mijn viool met akkoorden. Ik kwam op een korte akkoorden reeks die ik ben gaan herhalen en vervolgens verder ben gaan invullen en uitwerken. Dit was een van de eerste composities waar ik mee bezig ging. 

De sfeer was voor mij ‘strelend, verwarmend, een warm bad gevoel’. 

De titel gaf ik omdat ik het meest moest denken aan een gebied met veel water. Eerst een prachtig glad meer met een eenzame melodie, daarna een rustig stromende rivier en later een wildere rivier met watervallen.

3: Crying sun

Dit nummer schreef ik toen ik twee vrije dagen had in Querceto, Toscane, in de zomer van 2024. Het was juli en de zon scheen op zijn felst. Ook had ik net slecht nieuws gehad over een van mijn ensembles. Ik was daardoor in een heel gemengde stemming: het was werkelijk schitterend in Querceto, vredig maar ook erg heet. En daarnaast het slechte nieuws met een onzekere toekomst. Het voelde daardoor haast alsof de zon zonnestralen huilde. Ik schreef eerst de noten, wel al snel met deze titel in gedachten, maar de rest van de tekst schreef ik pas later, vlak voordat ik het ging opnemen in september:

Oh sun, weeping sun… Burning light, tears flow, golden tears flowing…

Crying sun, weeping, golden tears from heaven. Shine, dear sun, shine again!

No one will hurt you, no one will. It is safe to shine, to shine bright.

4: Crying sun part 2

Dit schreef ik omdat ik Crying sun eigenlijk wat te kort vond, het voelde alsof het nog niet af was, maar ik wilde het wel graag als losse track kunnen gebruiken. Daarom schreef ik een ‘deel 2’ erbij. 

5: Priestess of Tellura

De opzet van dit nummer schreef ik heel intuïtief en snel. Ik had een kaartendek en trok een kaart. De kaart heette Priestess of Tellura en ik las in het boekje wat voor betekenis erbij hoorde. Voor mij kwam het op dat moment neer op ‘zoekende zijn’ of iets in die richting. Ik zette mijn voicerecorder van mijn telefoon aan en begon te zingen. Een soort zoekende, niet wetende waar naartoe te gaan, melodie. Dit is exact de melodie van het liedje geworden. Ik heb het opgeschreven en binnen een uur had ik er een begeleiding bij. Ik had toen de eerste helft zo goed als af. Later heb ik het de rest van het nummer uitgewerkt. Voor mij heeft dit nummer een speciale plek in mijn hart omdat het zó duidelijk en snel uit mij leek te vloeien.

Een grappige side-note is dat ik de vioolpartijen van dit nummer heb ingespeeld met mijn toen net nieuwe ‘klassieke’ strijkstok. Die is helemaal niet voor dit soort repertoire bedoeld, maar ik vond de klank ervan zo puur en fluweelachtig dat ik het wilde proberen.

6: Floating clouds

Dit nummer begon ook weer met een akkoordenreeks. Die ik verzon terwijl ik in de tram stond op weg naar een repetitie. Ik speelde in mijn hoofd appergio’s en schreef de notennamen op in een mailtje naar mezelf.

Toen ik thuis kwam ben ik het gelijk gaan uitproberen op de piano en met een paar aanvullingen kwam ik tot de reeks die ik heb gebruikt. Toen ik daaroverheen probeerde te zingen ontdekte ik al snel de dalende toonladder die er in zat en had ik vrij snel het tutti-gedeelte af. De rest heb ik er later bij geschreven.  Ik gebruikte eersts als titel: Floating chords, omdat het voor mij echt een zwevend geheel was. Maar ik zag ook de donkere wolken voorbij trekken en verruilde chords voor clouds.

7: Trust and me

In eerste instantie heette dit nummer voor mij ‘Zelfvertrouwen’. Het was het eerste liedje wat ik af had. Ik kwam erop toen ik mijzelf op een avond afvroeg hoe bepaalde emoties/gevoelens klinken. Ik koos toen ‘zelfvertrouwen’ en toen kwam al heel snel een kort viool riffje bij me op. Ik heb dat toen snel opgeschreven en ben er de volgende dag mee gaan experimenteren. Ik wilde dit nummer ook graag in mijn eentje kunnen opnemen, dus heb alleen een viool en altviool gebruikt. De laagste noten zijn op de altviool opgenomen waarbij ik de laagste snaar naar beneden heb gestemd. 

8: Moving Earth

Dit was ook weer een nummer dat begon met een akkoorden reeks, verzonnen op de piano, daarna ingespeeld met mijn viool en vervolgens improviseren. De titel Moving Earth komt door het beeld dat ik had van een nooit stoppende beweging, de aarde die tot in de eeuwigheid blijft ronddraaien.

Een belangrijke inspiratiebron voor mijn album was Adiemus, ik denk dat dat uiteindelijk vooral in dit nummer goed te horen is. Het was nog een uitdaging om in de fantasietekst niet dezelfde woorden te gebruiken als Adiemus. Ik heb ook nog overwogen om als tekst de woorden draaien, en aarde in allerlei verschillende talen te gebruiken, maar uiteindelijk heb ik toch gekozen voor ‘lekkere klanken’ die ik fijn vond klinken. 

9: Crossroad

Ik heb nog geen echte analyse losgelaten op mijn muziek, maar het begin van Crossroad ontstond toen ik het idee begon te krijgen dat de tot dan toe gemaakte nummers allemaal in mineur stonden. Ik deed hiermee een poging om een andere toonsoort te proberen, met 4 kruizen bijvoorbeeld. Uiteindelijk werd het weer geen majeur, maar wel weer een ander soort energie. En ik wilde ook erg graag érgens op het album mijn mandoline gebruiken. Ik had eerst het instrumentale gedeelte en ben daarna de zangpartijen erboven gaan schrijven. Door de ‘kruizen’ vooraan de balk had ik het ‘kruizenland’ genoemd. (ja, als je eenmaal bent begonnen met iets in de computer zetten moet je het opslaan en dus een bestandsnaam kiezen. Het eerste wat er op dat moment in mijn hoofd opkwam schreef ik dus op). Door het woord kruizenland, moest ik ook aan mijn eigen leven denken, het gevoel hebbende op een soort kruispunt te staan, dat ik nieuwe keuzes moet of kan maken en niet zo goed weet welke afslag ik moet nemen. Met dit in mijn achterhoofd schreef ik de tekst op de noten die ik grotendeels al had:

Where do I go? Where?

Fly over mountains, dive into the oceans, follow your dream.

How? How do I find my dream?

You feel, and trust, and rely on your heart.

What does my heart say?

Play! Sing! Enjoy being creative and open, and let things come to you.

Fly over mountains, dive into the oceans, create your magic world.

Het werd dus eigenlijk een advies aan mezelf;-)

10: Dark red

Toen ik net op zangles zat en net een ipad had in 2018 heb ik ook het programma Garage Band ontdekt. Ik gebruikte het maar heel sporadisch, maar áls ik het gebruikte ging ik echt in het wilde weg improviseren op de piano en erbij zingen. 99% van die noten sloegen echt helemaal nergens op, maar af en toe zat er ergens een maat tussen die wel leuk was. Waaronder de 1^e 4 akkoorden van dit nummer. Ik had het ooit opgeslagen als ‘gave basis’ en dacht nu, hé, ik ga eens kijken of ik daar wat mee kan. Ik schreef het voor bijna alleen altviolen, pas in het tussenstuk komen de violen erbij. En hierbij ook, toen ik het begin wat ik had gemaakt ging opslaan, was ‘donkerrood’ het eerst wat er in mij opkwam.

11: Magic tree

Toen ik in september 2024 Crying sun had opgenomen realiseerde ik me dat ik eigenlijk het meeste hou van vocale muziek en dat ik a-capella zang toch echt één van de mooiste dingen vind die er zijn. Het leek me daarom mooi als ik nog iets zou maken voor a-capella koor. Een van mijn andere grote liefdes is het bos. Het is de plek waar ik het liefste ben en me eigenlijk altijd veilig en ‘omarmd’ voel. Dus met de gedachte aan een bos begon ik redelijk random te schrijven, in de trein op een vroege ochtend. Begin oktober had ik het af, maar nog zonder tekst. Daar heb ik vervolgens de hele herfstvakantie op geploeterd. Uiteindelijk denk ik dat het praktischer zou zijn om het andersom te doen, eerst tekst, daarna noten… Maar bij mij rollen de noten er het makkelijkste uit als ik nog nergens aan gebonden ben. Wie weet leer ik dat nog… In november nam ik het op, en het is een van mijn lievelings nummers geworden.

Risen from the forest floor.

Magical creature, so calm and brave

Bowing gently with grace, loving embrace.

Whispering leaves swing softly with a smile, and darkness will not hold you from reaching the sky. Oh, magic tree, you are my wings and shelter and my light, safe place to hide.

Gentle giant, firmly rooted, feeding young seedlings to grow and share life with all.

Oh, listening quiet ear, like an angel from high: you dissolve all the bad, you heal my soul.

Magic tree, you are the lifeguard for us all.

12: D’amore dream

Sinds een paar jaar heb ik zelf een viola d’amore. Meestal gebruik ik die om een Johannes Passion op te spelen, maar ik wilde dit instrument ook per sé gebruiken op mijn album. Ik had een paar jaar terug al wel eens gespeeld met garage band en de viola d’amore en een paar opzetjes/improvisaties opgenomen. Het begin van dit nummer was daar één van. Ik heb het verder uitgewerkt. 

In de pizzicato partij en de lage basnoten heb ik gebruik gemaakt van het gegeven dat ik een opname zou maken en geen live-versie hoefde te spelen. Ik heb voor enkele akkoorden en noten het instrument tussendoor in een andere stemming gezet. Het leuke van een viola d’amore is dat er geen standaard stemming voor is, dus eigenlijk kun je per stuk bepalen hoe je hem wilt stemmen. Door de resonantiesnaren en de darmsnaren heeft dit instrument een hele eigen en unieke klank.

13: Destination fest

Van dit nummer had ik de eerste 8 maten ook al eens eerder opgenomen in garageband. Ik vond het een leuk begin en ben ook dit weer verder gaan uitwerken. Ik wilde een wat luchtiger, volksmuziek achtig nummer. 

Deze titel vond ik toepasselijk als einde van deze Inner Tour reis. Eindelijk is de bestemming bereikt en is er tijd voor feest, maar zijn er ook momenten van reflectie en weemoed.

En toen:

Na het maken van de opnames moesten deze nog gemixt en gemasterd worden. Ik heb uiteindelijk alles zelf gedaan. Met hulp van Youtube tutorials, goede monitorspeakers van mijn vriend en vooral heel veel uitproberen en luisteren heb ik deze missie volbracht. Ik was blij dat ik mezelf een deadline had gegeven, anders was ik er nu waarschijnlijk nog steeds mee bezig geweest!

Ik hoop heel erg dat je van de muziek geniet en je mag me zeker laten weten wat je ervan vindt! Ook als je nog vragen hebt natuurlijk. Via facebook, Instagram, email of hieronder in een reactie!

Veel liefs,

Quirine